To tłumaczenie jest nowe i nie przeczytała go jeszcze w całości żadna osoba, dla której polski jest językiem ojczystym. Tam, gdzie mówi coś innego niż wersja angielska, obowiązuje wersja angielska.

Język darta w prostych słowach – słownik

Czym są leg, set, przerzut, zamknięcie, liczba bogey i madhouse – słowa, których używa ta aplikacja, każde wyjaśnione prosto.

Otwórz aplikację

Dart ma własne słownictwo, a większość tych słów jest starsza niż ktokolwiek, kto dziś gra. Oto słowa, których używają ta aplikacja i te strony – każde wyjaśnione prostymi słowami i bez założenia, że znasz już pozostałe.

Leg: Jedna gra w 301 lub 501, od wyniku początkowego dokładnie do zera. Mecz rozgrywa się na legi albo na sety złożone z legów.
Set: Grupa legów. W meczu na sety seta wygrywa się określoną liczbą legów, a mecz – określoną liczbą setów.
Przewaga rzutu: Prawo do rozpoczęcia lega. Co leg przechodzi na drugą stronę i daje przewagę: kto zaczyna, jest o kolejkę do przodu.
Przełamanie: Wygranie lega rozpoczętego przez drugą stronę.
Rzut do bulla: Przed meczem po jednej lotce do bulla na osobę. Kto trafi najbliżej, zaczyna.
Linia rzutu: Linia, zza której się rzuca: 2,37 m od powierzchni tarczy, mierzone po podłodze.
Pole pojedyncze: Szerokie pola liczby, wewnątrz i na zewnątrz pierścienia potrójnego. Pojedyncza 20 to 20 punktów.
Pole podwójne: Wąski pierścień zewnętrzny: podwójna wartość liczby. Na nim kończy się leg.
Pole potrójne: Wąski pierścień wewnętrzny: potrójna wartość liczby. Potrójna 20, warta 60, to najwięcej, ile można zdobyć jedną lotką.
Zewnętrzny bull: Zielony pierścień wokół środka, wart 25 punktów.
Bull: Czerwony środek tarczy, wart 50 punktów. Liczy się jak podwójne, więc można nim zamknąć lega.
T20, D16: Jak zapisuje się lotkę: litera pola, potem liczba. T to potrójne, a D – podwójne, więc T20 to potrójna 20, warta 60, a D16 to podwójna 16, warta 32. Pole pojedyncze zapisuje się samą liczbą – 20 – a S na przyciskach mnożnika wybiera pola pojedyncze.
Zakończenie na podwójnym: Zasada, że leg kończy się na polu podwójnym albo na bullu. Obowiązuje niemal wszędzie i jest włączona, dopóki jej nie wyłączysz – wtedy gra kończy się bez podwójnego, a lega wygrywa każda lotka, która sprowadza wynik dokładnie do zera.
Rozpoczęcie od podwójnego: Zasada, że nic się nie liczy, dopóki nie trafisz w pole podwójne. Rzadsza i wyłączona, dopóki jej nie włączysz.
Przerzut: Zdobycie większej liczby punktów, niż potrzeba, zostawienie dokładnie 1 albo dojście do zera bez podwójnego. Kolejka od razu się kończy, a wynik wraca do stanu sprzed niej.
Zamknięcie: Lotki, które kończą lega, i wynik, który zamykają: zamknięcie 100 to 100 punktów zdobytych w jednej kolejce i zakończonych na polu podwójnym.
Rzut ustawiający: Lotka rzucona po to, by zostawić zamknięcie, a nie by punktować: pojedyncza 19 przy 59 zostawia 40, czyli podwójną 20.
Liczba bogey: Wynik poniżej 170, którego nie zamkną żadne trzy lotki: 169, 168, 166, 165, 163, 162 i 159.
Madhouse: Podwójna 1: ostatnie możliwe zamknięcie. Lotka w pojedynczą 1 nie zostawia już niczego, w co można by celować.
Setka: Kolejka za 100 lub więcej punktów. Kolejka za 140 lub więcej to „sto czterdzieści plus”.
Maksimum: 180: trzy lotki w potrójnej 20 – najwięcej, ile można zdobyć w jednej kolejce.
Perfekcyjny leg: Leg 501 wygrany dziewięcioma lotkami – najmniejszą możliwą liczbą.
Średnia z 3 lotek (śr.): Wszystkie zdobyte punkty podzielone przez liczbę rzuconych lotek i pomnożone przez trzy. Podstawowa miara tego, jak dobrze ktoś gra.
Średnia z pierwszych 9 lotek: Średnia z trzech lotek liczona z pierwszych dziewięciu lotek każdego lega: jak ktoś punktuje, zanim zacznie się zamykanie.
Dookoła świata: Gra treningowa: traf po kolei każdą liczbę od 1 do 20, a na koniec bulla.
Bob’s 27: Ćwiczenie na podwójne. Zaczynasz od 27 i rzucasz po trzy lotki w każde podwójne od 1 do 20, a na koniec w bulla: każde trafienie dodaje wartość podwójnego, a trzy pudła ją odejmują. Gdy spadniesz poniżej 1, próba się kończy.